Ama bu yalnızlık soğuk değildir.Tam tersine, ruhun ısındığı yerdir. İki insan kalabalıklardan çekilip kendi küçük alanını kurduğunda, dış dünya biraz uzağa düşer. Gürültü azalır. Zaman yavaşlar. Başkalarının bakışları, yorumları, beklentileri silikleşir. Geriye sadece iki kalp kalır. İşte o an, yalnızlık başlar. Ama bu, üşüten bir yalnızlık değildir. Bu, iki kişinin birbirine yaklaşırken kurduğu bilinçli bir mesafedir dünyaya karşı. Başkalarından izole olmak, herkesi dışarıda